Rozważamy wszystkie prostopadłościany ABCDEFGH, w których krawędź AE jest 5 razy dłuższa od krawędzi AB, a suma długości wszystkich dwunastu krawędzi prostopadłościanu jest równa 56 (zobacz rysunek).
Niech P(x) oznacza funkcję pola powierzchni bocznej takiego prostopadłościanu w zależności od długości x krawędzi AB.
Wyznacz wzór i dziedzinę funkcji P. Oblicz długość x krawędzi AB tego z rozważanych prostopadłościanów, dla którego pole powierzchni bocznej jest największe.
Rozwiązanie krok po kroku
Klasyczny: wzór pola i wierzchołek paraboli
Wierzchołek leży wewnątrz przedziału (0,37), więc obliczona wartość jest długością krawędzi rzeczywistego prostopadłościanu.
Krok 1. Trzecia krawędź
Prostopadłościan ma po cztery krawędzie każdej z trzech długości.
4x+4⋅5x+4∣AD∣=56
suma dwunastu krawędzi to poczwórna suma trzech krawędzi wychodzących z jednego wierzchołka
x+5x+∣AD∣=14
obie znane krawędzie wyrażają się przez x
6x+∣AD∣=14
po lewej stronie zostaje szukana krawędź
∣AD∣=14−6x
Krok 2A. Dziedzina
każda krawędź ma dodatnią długość
14−6x>0
trzecia krawędź istnieje tylko wtedy, gdy jej długość jest dodatnia
6x<14
dzielimy przez liczbę dodatnią, więc znak nierówności zostaje
0<x<37
x jest długością krawędzi, więc od lewej ogranicza je zero
D=(0,37)
Krok 2B. Wzór funkcji P
sumujemy pola ścian
P=2⋅∣AE∣⋅(∣AB∣+∣AD∣)
w miejsce krawędzi wstawiamy wyrażenia zależne od x
P(x)=2⋅5x⋅(x+(14−6x))
po wymnożeniu nawiasów zostaje trójmian bez wyrazu wolnego
P(x)=−50x2+140x
Krok 3. Największa wartość
współczynnik przy x2 jest ujemny, więc ramiona paraboli idą w dół
a=−50,b=140
największa wartość funkcji kwadratowej wypada w wierzchołku
xw=2⋅(−50)−140
minusy w liczniku i mianowniku się znoszą
x=57
Oś symetrii między miejscami zerowymi
Krok 1. Miejsca zerowe
P(x)=−50x2+140x
trójmian bez wyrazu wolnego rozkłada się na czynniki od razu
P(x)=x(140−50x)
iloczyn jest zerem, gdy zeruje się któryś z czynników
x1=0,x2=514
Krok 2. Wierzchołek w połowie
xw=2x1+x2
parabola jest symetryczna względem prostej przechodzącej przez wierzchołek
x=57
Pominięcie warunku, że trzecia krawędź musi być dodatnia. Bez niego dziedziną wychodzi cały przedział liczb dodatnich zamiast (0,37), a wzór funkcji opisuje bryłę, która nie istnieje.
Wynik x=57 nie musi być liczbą całkowitą, bo współczynniki wzoru P zależą od proporcji krawędzi. Warunkiem poprawności jest to, że wierzchołek leży wewnątrz dziedziny.