W kartezjańskim układzie współrzędnych (x,y) przedstawiono fragment paraboli, która jest wykresem funkcji kwadratowej f (zobacz rysunek). Wierzchołek tej paraboli oraz punkty przecięcia paraboli z osią Ox układu współrzędnych mają obie współrzędne całkowite.
Rozwiązanie krok po kroku
Odczyt z wykresu i postać kanoniczna
Krok 1. Odczyt z wykresu
ramiona skierowane w górę
W=(2,−4),x1=0,x2=4
Krok 2A. Monotoniczność
xW=2
Ramiona są skierowane w górę, więc funkcja jest rosnąca na prawo od wierzchołka, łącznie z jego pierwszą współrzędną.
f jest rosnąca w [2,+∞)
Krok 2B. Wierzchołek
xW=2x1+x2=20+4=2
Wierzchołek leży na osi symetrii, w połowie między miejscami zerowymi, a jego drugą współrzędną odczytuje się z wykresu.
W=(2,−4)
Krok 3. Współczynnik a
postać kanoniczna z wierzchołka W
f(x)=a(x−2)2−4
Punkt (4,0) leży na wykresie, więc jego współrzędne spełniają wzór funkcji.
0=a⋅(4−2)2−4=4a−4
Wyraz wolny przechodzi na drugą stronę równania.
4a=4
Obie strony dzielimy przez współczynnik przy a.
a=1
Krok 4. Wzór funkcji
f(x)=a(x−x1)(x−x2)
Do postaci iloczynowej wstawiamy współczynnik a i miejsca zerowe.
f(x)=x(x−4)
Zbiór wartości odczytuje się na osi Oy (od drugiej współrzędnej wierzchołka), a miejsca zerowe i oś symetrii na osi Ox. Pomylenie osi daje przedziały i proste z drugą liczbą z wierzchołka.