Wszystkie cyfry poza wiodącą jedynką to zera - stąd suma cyfr 1, cyfra setek 0, parzystość i dokładnie 24 zera na końcu.
Krok 1. Dane
cel: zapisać N jako jedną potęgę liczby 10
N=412⋅524
Krok 2. Sprowadź do podstaw 2 i 5
412⋅524
zapisujemy podstawę 4 jako potęgę liczby 2
(22)12⋅524
potęga potęgi - mnożymy wykładniki: 2⋅12=24
224⋅524
oba czynniki mają ten sam wykładnik 24 - mnożymy podstawy
(2⋅5)24=1024
Krok 3. Postać dziesiętna
jedynka i 24 zera - razem 25 cyfr
N=1024=124 zera00…0
Wzór an⋅bn=(a⋅b)n wolno stosować tylko przy równych wykładnikach. Najpierw sprowadzamy oba czynniki do potęg liczb 2 i 5 o tym samym wykładniku, dopiero potem mnożymy podstawy.
1024 dzieli się przez każdą liczbę postaci 2a⋅5b (np. 4, 25, 100), a nie dzieli się przez liczbę z innym czynnikiem pierwszym (np. 3, 7, 11). Jest kwadratem liczby naturalnej, gdy wykładnik jest parzysty, a sześcianem, gdy wykładnik dzieli się przez 3 (tu wykładnik to 24). Porównanie z potęgą dziesiątki to porównanie wykładników: 1024>10y dokładnie wtedy, gdy 24>y.