Kwadrat dwumianu z pierwiastkiem i wyłączanie czynnika
Liczba (2+3)2−50 jest równa
11−102
11+52
2+2
11+2
Rozwiązanie krok po kroku
Rozwiń kwadrat i uprość pierwiastek
Klucz: (2)2 kasuje pierwiastek (daje 2, nie 22), a 52⋅2 to 52 (a nie 522 ani 25).
Krok 1. Wyrażenie do obliczenia
dwie części: (2+3)2 oraz 50
(2+3)2−50
Krok 2. Rozwiń kwadrat
wzór (a+b)2=a2+2ab+b2 z a=2, b=+3
(2)2+2⋅2⋅(+3)+(+3)2
kwadrat pierwiastka kasuje pierwiastek, a znak przy n znika w kwadracie
2+2⋅2⋅(+3)+9
wymnażamy współczynnik środkowego wyrazu
2+62+9
dodajemy wyrazy bez pierwiastka (część całkowita)
11+62
Krok 3 (sposób A). Rozkład na kwadrat
rozbicie liczby pod pierwiastkiem na iloczyn kwadratu i reszty
50
rozkładamy liczbę pod pierwiastkiem na iloczyn kwadratu i p
25⋅2
rozdzielamy pierwiastek na iloczyn
25⋅2
kwadrat znika pod pierwiastkiem: 52=5
52
Krok 3 (sposób B). Drabinka czynników pierwszych
rozkład liczby przez kolejne dzielenia; pary tych samych czynników wychodzą spod pierwiastka
50
dzielimy liczbę kolejno przez najmniejsze liczby pierwsze, aż dojdziemy do 1
52
każda para tej samej liczby pierwszej wychodzi spod pierwiastka jako jedna kopia
52
Wynik Kroku 3 (oba sposoby dają to samo)
50=52
Krok 4. Zbierz wyrazy podobne
łączymy wynik z Kroku 2 ze znakiem s2 przed wynikiem z Kroku 3
(11+62)−52
współczynniki przy 2 łączymy w jeden
11+2
część całkowita oraz wyraz z 2 (gdy współczynnik wyniesie 0, pierwiastek znika)
11+2
<strong>Pominięcie środkowego wyrazu.</strong> Przy podnoszeniu do kwadratu wyrażenia (2+3)2 trzeba dodać podwójny iloczyn 2⋅2⋅3. Jeśli go zgubisz, zostanie ci sama część bez pierwiastka, a odpowiedź wyjdzie zła.<br><br><strong>Zły współczynnik przy pierwiastku.</strong> 25⋅2 to 52, a <em>nie</em> 252. Spod pierwiastka wychodzi 5 (nie 52), bo 52=5.