Wykaż, że dla każdej liczby całkowitej a, która przy dzieleniu przez 11 daje resztę 7, i dla każdej liczby całkowitej b, która przy dzieleniu przez 11 daje resztę 4, liczba a2−b2 jest podzielna przez 11.
Rozwiązanie krok po kroku
Dowód: rozkład a2−b2=(a−b)(a+b)
Istota dowodu: skoro reszty sumują się do 11 (7+4=11), to a+b=11(2n+1) dzieli się przez 11 - a wraz z nim cały iloczyn (a−b)(a+b).
Krok 1. Zapis parametryczny
reszta 7 i reszta 4 sumują się do 7+4=11 - to klucz całego dowodu
a=11n+7,b=11n+4,n∈Z
Krok 2. Różnica kwadratów
rozkładamy na czynniki, każdy liczymy osobno
a2−b2=(a−b)(a+b)
Czynnik a−b
a−b=(11n+7)−(11n+4)
te same składniki 11n znoszą się - zostają same reszty
a−b=7−4=3
Czynnik a+b
a+b=(11n+7)+(11n+4)
sumujemy; reszty dają 7+4=11, a 11n+11n=22n
a+b=22n+11=11(2n+1)
Krok 3. Wniosek
iloczyn czynników zawiera mnożnik 11
a2−b2=3⋅11(2n+1)
podstawiamy oba obliczone czynniki
a2−b2=11⋅[3(2n+1)]
wyrażenie w nawiasie jest liczbą całkowitą, więc całość jest wielokrotnością 11
a2−b2=11⋅(liczba całkowita)
Częsty błąd: rozpisanie a2 i b2 osobno i mnożenie wielomianów. Rozkład a2−b2=(a−b)(a+b) jest znacznie krótszy i od razu odsłania czynnik a+b=11(2n+1).
Zapis n∈Z (a nie N) jest istotny - twierdzenie dotyczy <strong>wszystkich</strong> liczb całkowitych, także ujemnych. To samo n dla a i b jest dozwolone, bo dla różnych liczb po prostu bierzemy różne n.