Ciąg (an), określony dla każdej liczby naturalnej n≥1, jest geometryczny i zbieżny. W tym ciągu a1+a3=−488 oraz ∣a1−a3∣=88.
Oblicz sumę wszystkich wyrazów tego ciągu. Rozważ wszystkie przypadki.
Rozwiązanie krok po kroku
Klasycznie: układ równań metodą podstawiania
Równanie z kroku 3 daje obie wartości wyrazu a1, ale tylko jedno przypisanie spełnia założenie z treści, że ciąg jest zbieżny - dlatego dalej liczymy wyłącznie z ilorazem q=±65.
Krok 1. Zapisz dane jako układ równań
Niewiadome to oba wyrazy a1 i a3
{a1+a3=−488∣a1−a3∣=88
Krok 2. Podstaw jeden wyraz za drugi
Metoda podstawiania w układzie równań
a3=−488−a1
Z równania z sumą wyznaczamy drugi wyraz i wstawiamy go do równania z wartością bezwzględną.
∣a1−(−488−a1)∣=88
Pod wartością bezwzględną zostaje jedna niewiadoma - oba a1 dodają się do siebie.
∣2a1+488∣=88
Wartość bezwzględna rozbija równanie na dwa przypadki - żadnego z nich nie wolno pominąć.
2a1+488=88lub2a1+488=−88
Krok 3. Rozwiąż oba przypadki
2a1+488=88lub2a1+488=−88
W obu przypadkach przenosimy liczbę na prawą stronę.
2a1=−400lub2a1=−576
Dzielimy obie strony przez dwa - dostajemy oba wyrazy z treści zadania.
a1=−200luba1=−288
Krok 4. Wybierz przypisanie dające ciąg zbieżny
a1=−288,a3=−200
Do każdej wartości a1 drugi wyraz dopisujemy z pierwszego równania. Ciąg jest zbieżny tylko przy ∣q∣<1, więc zostaje to przypisanie, w którym dalszy wyraz jest bliższy zeru - odwrotne dawałoby ∣q∣≥1.
q2=a1a3=−288−200=3625
Iloraz podniesiony do potęgi 3−1 daje stosunek obu wyrazów. Wykładnik jest parzysty, więc pierwiastek daje dwie wartości - dodatnią i ujemną - i obie spełniają warunek zbieżności.
q=65lubq=−65
Krok 5. Oblicz sumę szeregu
S=1−qa1
Każdemu znakowi ilorazu odpowiada osobna suma szeregu zbieżnego.
S=−1728lubS=−111728
Krócej: suma i iloczyn wyrazów (wzory Viète'a)
Ten sposób omija podstawianie: z danych liczymy od razu sumę i iloczyn pary wyrazów, a same wyrazy odczytujemy jako pierwiastki równania kwadratowego. Rachunki są krótsze, ale trzeba pamiętać wzory Viète'a.
Krok 1. Kwadrat sumy i kwadrat różnicy
Wyprowadzenie wzoru raz, dla dowolnych x i y
(x+y)2=x2+2xy+y2,(x−y)2=x2−2xy+y2
Oba kwadraty różnią się tylko znakiem przy podwojonym iloczynie, więc po odjęciu kwadraty pojedynczych liczb znikają.
S2−D2=4P
Krok 2. Wyznacz iloczyn wyrazów
S2−D2=4P
Podstawiamy sumę wyrazów oraz daną różnicę. Podniesienie do kwadratu kasuje wartość bezwzględną, więc znak różnicy nie ma tu znaczenia.
(−488)2−882=4P
Liczymy oba kwadraty i wykonujemy odejmowanie.
230400=4P
Po prawej został poczwórny iloczyn - dzielimy przez cztery.
P=4230400=57600
Krok 3. Odczytaj wyrazy i policz szukaną wielkość
Suma i iloczyn pary są już znane
t2+488t+57600=0
Liczby o sumie S i iloczynie P są pierwiastkami równania t2−St+P=0 - nie wiadomo tylko, który pierwiastek jest którym wyrazem.
t=−288lubt=−200
Wybieramy przypisanie dające ciąg zbieżny: a1=−288 oraz a3=−200. Odwrotne dałoby ∣q∣≥1, czyli ciąg rozbieżny.
q=65lubq=−65
Oba ilorazy pasują do danych, bo indeksy wyrazów są nieparzyste - znak q nie wpływa na ich wartości.
S=−1728lubS=−111728
Podanie tylko JEDNEJ wartości końcowej zamiast obu (dla q dodatniego i ujemnego) - polecenie „Rozważ wszystkie przypadki” wymaga obu, gdy wynik zależy od znaku q. Równie częsty błąd: brak odrzucenia przypisania wyrazów dającego ∣q∣≥1 (wtedy ciąg byłby rozbieżny, co przeczy założeniu z treści).
Dla sumy kwadratów, sumy wyrazów nieparzystych oraz - gdy pytany wyraz ma indeks nieparzysty - obie wartości ilorazu q dają TEN SAM wynik, bo q występuje tam w parzystej potędze. Odpowiedź jest wtedy jedna, mimo dwóch możliwych ilorazów.