Rozważamy wszystkie ostrosłupy prawidłowe trójkątne, których promień okręgu wpisanego w podstawę jest większy od 11, a odległość środka podstawy od ściany bocznej jest równa 11.
Rozwiązanie krok po kroku
Klasyczny: funkcja jednej zmiennej i pochodna
Ten sam rachunek działa dla dowolnej bryły o podstawie foremnej: zmienia się wyłącznie stała przed m3, a miejsce zerowe pochodnej zależy tylko od podanej odległości.
Warunek na odległość
h i m to przyprostokątne, 11 to wysokość opuszczona na przeciwprostokątną
11=h2+m2h⋅m
iloczyn przyprostokątnych podzielony przez przeciwprostokątną daje wysokość trójkąta prostokątnego
121(h2+m2)=h2m2
składniki z h2 zbieramy po jednej stronie i wyłączamy je przed nawias
h2=m2−121121m2
Pole powierzchni bocznej jako funkcja jednej zmiennej
Pb=21⋅63m⋅h2+m2
wstawiamy zależność z poprzedniego kroku, po czym zostaje jedna zmienna
Pb(m)=m2−12133m3
Pochodna i jej miejsce zerowe
Pb′(m)=(m2−121)m2−12133m2(2m2−363)
mianownik jest dodatni w całej dziedzinie, więc pochodna zeruje się tam, gdzie zeruje się licznik
2m2−363=0
z dwóch rozwiązań do dziedziny należy tylko dodatnie
m=2116
Znak pochodnej
zmiana z ujemnej na dodatnią oznacza minimum
Pb′(m)<0dlam∈(11,2116)
przed znalezioną wartością czynnik 2m2−363 jest ujemny
Pb′(m)>0dlam∈(2116,+∞)
Najmniejsze pole powierzchni bocznej
m=2116⇒m2=2363
kwadrat znalezionej wartości wstawiamy do wzoru funkcji
Pb,min=23267
Dziedziną jest przedział (11,+∞): dla m=11 mianownik m2−121 zeruje się, a dla mniejszych wartości byłby ujemny.