Rozwiąż równanie z modułami
Rozwiąż równanie
∣2x+4∣+∣2x+4∣+∣2x+4∣−2=∣2x+4∣+∣x∣
Rozwiązanie krok po kroku
Klasyczny: podział osi na przedziały
- Wartość policzoną w danym przedziale zachowujemy tylko wtedy, gdy do tego przedziału należy.
- Krok 1. Postać kanoniczna
- ∣2x+4∣+∣2x+4∣+∣2x+4∣−2=∣2x+4∣+∣x∣
- z każdego modułu wyłączamy dodatni współczynnik przy x, moduły z tym samym wyrażeniem skracają się stronami, a stałą zbieramy po prawej
- 4∣x+2∣=∣x∣+2
- Krok 2. Punkty krytyczne
- Moduły zerują się dla x=−2 oraz x=0, więc oś dzieli się na trzy przedziały.
- (−∞, −2)[−2, 0](0, +∞)
- Krok 3. Przedział x<−2
- Niebieska prosta to x+2, różowa to x.
- 4(−2−x)=(−x)+2
- na lewo od obu punktów oba wyrażenia pod modułami są ujemne, więc zmieniają znak
- (4−1)x=−10
- dzielimy obie strony przez współczynnik stojący przy x
- x=−310
- Krok 4. Przedział −2≤x≤0
- 4(x+2)=(−x)+2
- między punktami wyrażenia pod modułami mają przeciwne znaki
- (4+1)x=−6
- dzielimy obie strony przez współczynnik stojący przy x
- x=−56
- Krok 5. Przedział x>0
- 4(x+2)=(x)+2
- na prawo od obu punktów oba wyrażenia pod modułami są dodatnie, więc moduły znikają
- (4−1)x=−6
- dzielimy obie strony przez współczynnik stojący przy x
- x=−2∈/(0, +∞)
- x=−310 lub x=−56
Najczęstsza pomyłka: zapisanie w odpowiedzi wartości policzonej w przedziale bez sprawdzenia, czy do niego należy.
Równość ∣kx−kp∣=k⋅∣x−p∣ obowiązuje dla k>0, więc współczynnik wyłączamy dopiero po sprawdzeniu jego znaku.