Zmienna losowa X oznacza liczbę połączeń odebranych na infolinii w losowo wybranej minucie. Dystrybuanta F(x)=P(X≤x) zmiennej X przyjmuje w punktach 6,7,9,10 wartości podane w tabeli. Wartości w odpowiedziach kroku pierwszego zaokrąglono do dwóch miejsc po przecinku.
Rozwiązanie krok po kroku
Od tabeli rozkładu do miary i dystrybuanty
Krok (a) opisuje cały rozkład jedną liczbą, krok (b) czyta z niego prawdopodobieństwo pojedynczego zdarzenia. Oba korzystają z tej samej tabeli, ale wynik kroku (b) jest dokładny, a wynik kroku (a) podajemy z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku.
Rozkład odczytany z dystrybuanty
wysokość skoku w punkcie to prawdopodobieństwo tej wartości
f(xi)=F(xi)−F(xi−1),f(6)=F(6)
Rozkład zmiennej X
Krok (a). Wariancja przekształconej zmiennej
We wzorze Var(aX+b) litera a to liczba stojąca przy X, a b to liczba dodawana obok. Obie odczytujemy wprost z polecenia.
Var(aX+b)=a2⋅Var(X)
wyraz wolny b tylko przesuwa wszystkie wartości, więc rozrzut zostaje ten sam i b znika ze wzoru
2X−1⇒a=2,b=−1
podstawiamy odczytane a, więc zostaje policzyć samo Var(X)
Var(X)=E(X2)−[E(X)]2
do wariancji potrzebne są dwie liczby: E(X) oraz E(X2)
E(X)=6⋅f(6)+7⋅f(7)+9⋅f(9)+10⋅f(10)
każdą wartość zmiennej mnożymy przez jej prawdopodobieństwo, a iloczyny dodajemy
E(X)=6⋅0,20+7⋅0,30+9⋅0,30+10⋅0,20
w miejsce f(x) wstawiliśmy liczby z tabeli rozkładu
E(X)=1,20+2,10+2,70+2=8
wracamy do tej samej tabeli, tym razem z kwadratami wartości
E(X2)=62⋅f(6)+72⋅f(7)+92⋅f(9)+102⋅f(10)
ten sam schemat co przy E(X), tylko każdą wartość podnosimy do kwadratu
E(X2)=62⋅0,20+72⋅0,30+92⋅0,30+102⋅0,20
prawdopodobieństwa są te same, zmieniły się tylko liczby przed nimi
E(X2)=7,20+14,70+24,30+20=66,20
obie liczby gotowe, zostaje odejmowanie
Var(X)=66,20−(8)2=2,20
wariancję mnożymy przez kwadrat liczby stojącej przy X
Var(2X−1)=(2)2⋅2,20=8,80
Krok (b). Prawdopodobieństwo pojedynczej wartości
f(10)=F(10)−F(9)
prawdopodobieństwo wartości to przyrost dystrybuanty w tym punkcie
f(10)=1−0,80=0,20
Odpowiedzi
(a)8,80(b)0,20
Dwie pomyłki wracają najczęściej: <strong>E(X2) liczone jako [E(X)]2</strong> (kwadraty trzeba podnieść przed uśrednianiem, nie po) oraz <strong>pominięcie punktu skoku</strong> w dystrybuancie. Wartość F(x) w samym punkcie skoku zależy od przyjętej konwencji, dlatego treść ją podaje, gdy pytanie dotyczy dokładnie takiego punktu.