Funkcja f określona jest wzorem f(x)=x2 dla każdej liczby rzeczywistej x≠0.
Dla x=−22 wartość funkcji f jest równa
2−1
2−2
−22
22
Rozwiązanie krok po kroku
Usunięcie niewymierności z mianownika
Podstaw argument do wzoru
f(−22)=−222
Rozszerz ułamek
licznik i mianownik mnożymy przez pierwiastek z mianownika
−222⋅22
Licznik
2⋅2
licznik ułamka mnożymy przez pierwiastek
22
Mianownik
−22⋅2
iloczyn dwóch jednakowych pierwiastków kwadratowych to liczba pod pierwiastkiem
−4
Skróć ułamek
f(−22)=−422
licznik i mianownik dzielimy przez tę samą liczbę tak, aby mianownik był dodatni i jak najmniejszy
f(−22)=2−2
Rozszerzenie ułamka przez <strong>tę samą liczbę, która stoi w mianowniku</strong>, zamiast przez liczbę sprzężoną: pierwiastek w mianowniku wtedy nie znika. Druga pułapka to <strong>znak mianownika</strong>: różnica kwadratów bywa ujemna i ten minus zmienia znak całego wyniku.